وقتی شانه ای نیست ، وقتي دوستي نيست ، وقتي هيچ دوستي كافي نيست وقتي ياد نگرفتم با خداي مهربون چجوري دوست بشم ، وقتي ياد خداي مهربون تداعي گر جهنم و نار و عذاب عليم و جنات نعيم هست مينويسم مينويسم همه هق هق تنهايي را وقتي از شنيدن اسم مسواك گريه ميكنه و ميبينم لثه اش عفونت كرده و بغضم مي گيره به خودم ميگم انگار دارم كم ميارم ديگه تحليل رفته ام خوابم نميگيره گريه ام ميگيره و بلد نيستم گريه كنم ياد محمد مهدي مي افتم كه بستري ياد ماهان كه مشكل عصبي هم داره و ابوالفضل كوچولو كه نميتونه بشينه و ... اينا همه بچه هاي من هستن وقتي ميخوام داد بزنم و كسي نشنوه چجوري داد بزنم و كسي نشنوه و اگه مي شنوه دلش نسوزه چون اين زندگيه و زندگي براي همه همينه و خدا عادله .
وقتي ميشنوي ميگي آخي طفلك يا ميگي خوب شد كاش چشمش هم در بياد وقتي از قضاوتت مي ترسم وقتي از ترحمت گريزانم چجوري سرم رو شونه هات بزارم وقتي كه كج فهمي وقتي خيلي دوري وقتي كه شونه ات مار داره وقتي ميگي ببين چي كار كردن كه خد اداره عذابشون ميده و نميفهمي من تو عذاب نيستم و ممنونشم كه توي بوته آزمايشم و ميگم دستمو بگير ردم نكني كه اگه بخواي رحيم نباشي سوخته ام و شرمنده ات مي شم مي نويسم چون بلد نيستم عربي دعاهاي آ ملا رو بخونم اينا دعا و درد دل منه با خودش كه مي ذارم مردم بخونن شايد دلت بگيره دلت نگيره كه من راضي ام به رضاي خودش كه رفيق تر از هر رفيقيه و دادمو مي شنوه و بغلم ميكنه و با من داد ميكشه كه گريه ام نگيره ميدونه كه من ميترسم از گريه كردن بهش ميگم خدايا هوامون رو داشته باش هواي سپيده رو داشته باش و ما رو لايق زندگي با فرشته و مامورت بگردان .
آمين