میدونی چرا دوچرخه سواری می کنم ؟

وقتی بالای یه بلندی ایستاده ام بادگیر زردم رو درمیام و می پوشم که سر ما نخورم نوازش باد سرد کوهستان رو رو صورتم حس می کنم بند کلاهم رو سفت میکنم یه مشت از خاک زیر پام رو ور میدارم و همه خستگی مسیر ی رو که رو به بالا طی کردم توش می چلونم و بهش می گم هی جناب خاک زمینم نزنی ! این لحظه از اون لحظاتی هست که اختیار زندگی ام کاملا به عملکرد خودم بستگی داره بعد شروع به رکاب زدن می کنم و تو طول مسیر از هیچ حماقتی که به ذهنم می رسه دریغ نمیکنم .